|
SM
fantasie
Blondje Astrid opende de deur keek fronsend naar de twee heren
die op haar stoep stonden en haar vriendelijk groetten. In
de regel hield zij haar deur gesloten als Henk niet thuis
was, maar op dit uur was het nog licht en op straat speelden
nog heel wat kinderen, terwijl vele buurtgenoten buiten met
elkaar stonden te praten. Waar kan ik de heren mee van dienst
zijn? vroeg ze, want Astrid was een Zweekse en stond in de
buurt bekend als het liefste, netste, beleefdste vrouwtje.
Ze was in feite erg populair en zeker de mannen behandelden
haar met de nodige egarda. De vrouwen waren niet jaloers op
haar; ze was nu eenmaal het stuk van de buurt en dat kon ze
zelf ook niet helpen, omdat ze haar schoonheid van nature
had meegekregen. Een van de mannen lichtte zijn hoedje en
grijnsde niet onsympathiek. Mevrouwtje, we hebben kleding
te koop waarvoor u zeker belangstelling hebt. Gestolen goed?
flapte ze eruit. O nee, zei de tweede man. We hebben hiervoor
vergunning. Wat zijn het voor kleren? vroeg Astrid, die nu
eenmaal op en top vrouw was en dus ook nieuwsgierig... Van
alles en nog wat, zei de eerste man. Mogen we binnenkomen?
Nou, dat weet ik nog zo net niet. Mijn man is er niet en hat
is nu eenmaal zo dat ik niet aan de deur koop. Kleren al helemaal
niet. Dan vertrekken we, mevrouw. Maar u mist wel wat. We
komen net bij een van uw buurvrouwtjes vandaan. Gerda heette
ze en ze had van dat langere donkere haar. Gerda van Dalen?
vroeg Astrid. Ha, die is gescheiden. Daar hadden jullie een
makkelijke, tamme prooi aan, riep ze hartelijk lachend uit.
We hebben echt iets bizonders te bieden, mevrouwtje, zei man
nummero een. U bent echt het type dat we zoeken voor onze
spulletjes. Zal ik u de vergunning laten zien? Ze schudde
haar blonde hoofd en opeens maakte een vreemd lichtzinnige
stemming zich meester van de blinde vrouw. Wat had ze in haar
levan als braaf hisvrouwtje nu voor verzetjes? Ja, koffie
drinken bij een buurvrouw en wat over de andere dames uit
de buurt roddelen. Met de kinderen naar het park en soms met
Henk naar de bios. Maar dan moest hij niet noe zijn. Meestal
had hij het hele weekend nodig om uit te rusten van zijn werk.
Hij reed de hele week op een grote truck en zat vaak in het
buitenland. Dat was dan ook de reden dat de knappe en levenslustige
Astrid weinig verzetjes kende. Zij had zich eens heel wat
anders van het leven voorgesteld. Nu was zij achtentwintig
jaar, had drie kleine kinderen en kon soms nog hunkeren naar
onbekende avonturen en roem. Komt u maar binnen, ik wil die
kleren wel eens zien, zei ze vriendelijk. Dan zet ik koffie.
De mannen, keurige heren, volgden haar naar de huiskamer,
die er gezellig maar burgerlijk uitzag. Het grote televisietoestel
viel onmiddellijk in het oog. Gaat u zitten alstublieft, zei
Astrid, die nu een beetje nerveus werd. De mannen gaven daartoe
echter geen aanleiding. Ze gingen zitten en wachtten rustig
af tot zij met koffie zou komen. Heeft u kinderen? vroeg nummer
een. Drie, zei Astrid lachend. Twee meiden en een jongen.
De oudste is zeven. Dan bent u vroeg getrouwd, zei twee. Ik
was negentien toen ik er in trapte. Nooit spijt gehad? Och
nee, spijt niet direkt. Maar er zit weinig avontuur in het
huwelijk. Zeker als je met een arbeider getrouwd bent. Wat
doet uw man? Chauffeur op een zware vrachtwagen. Hij zit nu
in Zwitserland. We hebben ons nog niet voorgesteld, zei nummer
een. Ik heet Gerrit en hij Martin. Astrid, zo heet ik. Ik
ben een Zweedse, maar dat kunt u wel aan me zien. Gerrit knikte.
Ik had dat al gedacht. U bent een charmant vrouwtje. Ik denk
dat u heel wat meer van het leven had verwacht dan de brave
huisvrouw te spelen. Ja, dat is waar, zei ze lachend. Avontuur.
Zo zaten ze lange tijd te praten en Astrid liet zich helemaal
gaan. Ze werd openhartiger dan tegen haar eigen man en vertelde
dat zij vroeger een vreemd verlangen had gehad. Beangstigend
zelfs, heren, zei ze. Nu kan ik er om lachen, maar toen ik
een jaar of vijftien was... Vertel ons er eens wat meer van,
Martin. Interesseert het jullie werkelijk? vroeg ze gniffelend.
Alles wat vrouwen zeggen en doen heeft onze interesse, zei
Martin. Ik wilde graag de slavin van vele mannen zijn. Me
aan hen onderwerpen en me laten slaan met de zweep, alles
doen wat ze me vroegen. Vele mannen tegelijk, wel tien, twintig....
Mannen met zwepen en in het leer? vrog Martin. Ja, soepel
en geurig leer, zwepen, grote p... Ze zweeg verschrikt en
brak in een zenuwachtig gelach uit. Foei, daar ging ik bijna
te ver, heren. U kunt nooit ver genoeg gaan, zei Gerrit. Wij
zijn mannen die vrouwen niets kunnen weigeren. Al uw wensen
voeren wij uit. Eenzame vrouwen die op het punt staan er onderdoor
te gaan, helpen wij geheel belangeloos. U bent zo'n eenzame
vrouw. Onbevredigd, altijd alleen. U wilt de vrouw van vele
mannen zijn? Mijn maat en ik kunnen helpen. Uw wens is ons
een bevel, mooie Astrid. Ze zag de kamer tollen en liet zich
op haar knieen zakken. Heren, help me, fluisterde ze niet
wetend wat haar opeens bezield. Ik wil uw slavin zijn en u
op uw wenken bedienen. Alstublieft! Terwijl ze die woorden
uitsprak besefte Astrid dat zij onzin uitkraamde, maar ze
kon gewoon niet anders. Het waren haar diepste verlangens
die nu naar boven kwamen, uitgedreven door eenzaamheid. Hier
was het avontuur! Wat een stel binken was me dat, ze moesten
haar slaan, ge- en misbruiken, haar volspuiten en vernederen.
Beelden vormden zich in haar hoofd en ze kreunde toen ze steeds
duidelijker vorm aannamen. Wat is er, blondje? vroeg de ene
man, een echte geweldenaar. Ze snakte naar adem en voelde
haar kut nat worden. Ik zie een kerker, een folterkamer, riep
ze. Twee mannen in leer, martelwerktuigen, zwepen, naakt,
grote erektie lullen... Oooh, en daar ben ik. De mannen trekken
me de kleren van het lijf, ze verkrachten me met die grote
schokkende lullen, ah, ooh, van achteren, de zweep erover!
De wens uit het onderbewuste, zei de man glimlachend. Ziet
u het nog? Nee, het is weg. Astrid zag er opgewonden uit.
Jullei waren het. Zou je dat toneelstukje zelf eens wellen
opvoeren? vroeg de tweede kerel, die er als een bruut utzag.
Ja. Ik ben dan een gevangene en jullie zijn cipiers, of beulen.
Omdat ik een mooie vrouw ben willen jullie me misbruiken.
In de middeleeuwen werd dat dikwijls gedaan door beulen en
bewakers. Mooie vrouwen werden verkracht en zelfs gedood.
Je wilt dus niet voor slavin spelen? vroeg de eerste man.
Nee, de vrouw in de kerker. Ik zit in de kerker op de voltrekking
van mijn doodvonnis te wachten. Ik heb mijn man vergiftigd
en mijn minnaar ook. O, ik ben een slecht wijf, de hele stad
siddert voor mij. Mijn naam wordt slechts fluisterend uitgesproken.
Wat een fantasie. Maar goed, zo zal het gebeuren. We hebben
koffers vol materialen en met een beetje goede wil kunnen
we wel een soort van kerker maken. Heeft u een kleine kamer
waar we gebruik van kunnen maken? De logeerkamer is klein.
Willem, dan zullen we daar eens een piepfijn eng kerkertje
van maken! Gravin Mireille de Harnoncourt zat in haar donkere
kerker en huiverde. Ze was er slecht aan toe. Over enkele
uren zou de scherpe guillotine haar mooie hoofd van de romp
scheiden. Het hoofd zou in een mand vallen, het lichaam rolde
met spuitend bloed opzij. Nooit meer zou zij liefhebben en
de minnares van een man zijn. Dood, verrotting in het graf.
Een mooi jong lichaam van een levenslustige vrouw die de liefde
liefhad. Zij gaf zich bandeloos over aan het genot der liefde,
met iedere man die haar wilde, als hij maar jong was. Haar
eigen man had zij vergiftigd om met haar zeventienjarige minnaar
naar hartelust te kunnen genieten. Daarna had zij gemerkt
dat hij haar ontrouw was met een zestienjarig meisje en ook
hij moest sterven door het gif dat zij in zijn wijn had gedruppeld.
Zij hoorde iets ritselen, maar zag niets. Het was kil, zij
trok haar lange japen dicht om haar lichaam en huiverde. Voetstappen
klonken hol in de gang, de deur van de kerker ging knersend
open. Twee in leer geklede beulsknechten kwamen binnen en
maakten licht. Zij zagen er wreed uit en de gravin wist dat
deze mannen haar zouden terechtstellen. Zonder enige emotie
zouden zij haar hoofd zien vallen. Voelden zulke wel eens
iets? Waren zij in staat een vrouw lief te hebben of namen
zij waaraan zij behoefte hadden? De ene man was een bruut
met sadistiese lippen en somber gloeiende ogen. Hij nam haar
aandachtig op en zei schor: Een mooi koppetje, Mario. Te fijn
voor onze soort, antwoordde Mario. Maar ze is heel mooi, dat
is waar. Op straat zou zij ons niet zien. Zulke dure dames
behandelen onze soort als vuilnis, halen de neus op in het
voorbijgaan. Wij zijn in haar ogen beesten, smeerlappen. Heren,
ik heb het zo koud, rilde de vrouw enkele uren ben je nog
kouder, schatje, lachte Guillaume spottend. Maar dan voel
je het niet meer. Tjonge, toch zonde van dat mooie blonde
koppie. Twee mannen vermoord, ik kan het me niet voorstellen.
Ik had de jongen lief, maar hij ging met een ander naar bed.
En je maakte je man van kant. Voor mijn minnaar, opdat hij
me voor altijd kon bezitten, zei de gravin vurig. Als ik een
man kiefheb ga ik tot het uiterste om hem aan mij te binden,
In ieder geval gun ik hem aan geen andere vrouw. Je bent een
prachtig kippetje, een lekker brokje voor een man, monkelde
Guillaume. Ik zou waarachtig jouw blanke velletje wel eens
naakt willen zien, Jij niet, Mario? Ach, ze is te fijn gebouwed
voor onze grote knuisten, Te tenger, te broos. Ze heeft rondingen
als elke andere vrouw, bazel niet. Juffie, trek uit die dure
kleren, ze zijn je toch niet meer tot nut en waarom zouden
wij niet nog eens van je mooie lijfje genieten? Je bent al
dood, wat kan het jou schelen? Uitkleden, en rap een beetje,
anders hanteer ik de zweep. Hij liet de zweep knallen en de
vrouw stond snel op, bevend van angst. Maar terwijl ze onder
de ogen van de Brute kerels haar kleren begon uit te trekken
voelde zij zich opgewonden worden. Wat zouden deze kerels
met haar doen als zij in haar blanke naaktheid voor hen stond?
Zij zouden zich aan haar rondingen vergapen en er smerige
grappen over debiteren. Daarna zouden ze haar overal bevoelen.
In haar verbeelding voelde zij de grote handen begerig over
haar borsten en billen dwalen, overal in knijpen en aan de
tepels draaiend zoals haar minnaar dat ook had gedaan. Dan
drongen de handen tussen haar stevige dijen en voelden aan
haar vrouwelijkheid, en dan... Broekje aanhouden, beval de
ene man, die geen masker droeg. Waarom, meneer? vroeg ze onderdanig.
Aanhouden, geen vragen. Lekkere tietjes heb je. Niet van die
grote lellen die de meiden in onze buurt en uit ons millieu
altijd hebben. Goddelijke tietjes heb je. Lekkere borstjes
om aan te zuigen, maar eerst ga jij ons zuigen, gravinnetje
met je blank huidje. De mannen ontblootten zich van onderen
en de gravin kreeg twee stijve pikken te zien. Wel, ze keek
er met waardering naar en dacht opgewonden: Die zijn voor
de liefde geschapen. Over een paar uurtjes ben ik dood, maar
deze tweelullen zullen me toch nog wat genot bezorgen. Zuigen,
heren? Maar een gravin kan niet twee van zulke grote pikken
in haar mond nemen. Standverschil moet er trouwens blijven.
De zweep erover, brulde de man met het masker. We zullen je
laten kruipen. Ja, de zweep erover, zei ze. Dat zei mijn man
ook toen hij ontdekte dat ik een minnaar had. Je zult wel
meer dan een minnaar hebben versleten, liefje, zei de ongemaskerde.
Kom hier en zuig me, neem mijn pik tussen die fijne lipjes
van je. Ik heb nog nooit zo'n groot ding in mijn mond genomen.
En dan wilt u zeker ook nog dat ik nuig tot uw sperma komt,
heer? Dat heb je verdomme goed geraden, schat! En als ik weiger,
haar? vroeg de vrouw onderdanig. Niets te weigeren, zei de
andere kerel. De mijne zul je ook nog met je lekkere bekje
klaarmaken. Vooruit met die rode dameslipjes van je. Het schatje
wil geen vieze mond krijgen van onze snikkels, zei de ander
grijnzend. Gravin Mireille zag het allemaal wel zitten met
deze heren. Ze hadden beiden een ferme lul, donker van kleur
en fors, vol met blauwe aderen en met een blauw-paarse eikel.
Neem in je bekje, brulde de ene man dreigend. Hij staat rechtop,
ik wed dat je nog nooit zo'n lekkere neuker tussen je lippen
hebt gehad, lekker diertje van me. O, ik heb nog nooit een
penis in mijn mond gehad, zei de gravin en ze keek met verlangende
ogen naar de wippende snikkels van de kerels, die nu zo gil
waren dat hun pikken dropen van het vocht. Dikke slijmdraden
dropen van de eikels en belandden op de grond. De vrouw keek
er met welgevallen naar en wist nu al dat zij verrekte lekker
in haar mond zouden liggen. De man zonder masker, die Guillaume
heette, deed een paar passen in haar richting en hield haar
zijn gezwollen manlijkheid voor. Ze huiverde en ging door
haar knieen, zodat haar hoofd ongeveer ter hoogte van zijn
pik kwam. Ze zag hem wippen en werd daar danig opgewonden
van. Mario keek naar haar billen en zei goedkeurend: Een verdomd
lekker stuk, die zullen we aan alle kanten gaan uitprobere,
Guillaume. Zuig, zei de man zonde masker gebiedend. En anders
zal ik je laten zuigen dat je je verslikt. Is het geen heerlijke
grote neuker soms? O, heer, laten we liever gaan neuken, ik
wil dat ding niet in mijn mond nemen! Hij nam haar blonde
hoofd tussen zijn grove handen en duwde haar mond tegen de
ontblote eikel. Zij snoof de geur van zijn pik in en huiverde
van verlangen. De gehele onderkant van de machtige lul werd
tegen haar gezicht gedrukt en zij voelde het bloed in de aderen
kloppen. Ze opende haar mond, deed alsof zij aarzelde, sloot
de lippen over het puntje van de machtige eikel, liet hem
met een gilletje los en sloot haar mond stijf. Godver, vloekte
Mario. Ze vertikt het eenvoudig, Guillaume. Wat doen we eraan?
De zweep, dacht de ander en hij maakte aanstalten haar te
slaan. Het was vreemd, maar de gravin voelde dat haar kutje
al een flink stuk open stond en nat werd. Het vreemde spel
prikkelde haar bovenmatig en zij wilde de zweep maar wat graag
op haar rug en billen voelen. Sjoets, sneerde de zweep en
tegelijk met de pijn schoot ook een ondraaglijk genot door
haar lichaam. Kronkelend smeekte ze om meer en de man bediende
haar op haar wenken. Nog nooit had zij een kombinatie van
pijn en genot zo heerlijk gevonden. Ze kronkelde zichtbaar
voor de mannen en die raakten door het schouwspel dat zij
bood ook flink opgewonden. De sterke lullen dropen van het
vocht, de vloer werd glad van het doorzichtige goedje en Mireille
voelde het op haar tieten en buik spatten. Ze kreunde en kermde
toen de man met slaan stopte en opnieuwzijn hevig kloppende
lul tegen haar mond duwde. Zoenen en likken, zuigen zul je,
gromde hij en nu hapte de rode mond van de mooie gravin naar
het paarse kopje van zijn pik. Nu nam ze hem gretig in haar
mond, rolde hem tussen haar lippen en streelde hem met haar
fluwelen tongpunt. De man raakte in ekstase en kromde zijn
rug toen haar mond begon te smakken en te zuigen. Hij tastte
naar haar borsten en rolde de tepels tussen zijn brute vingers.
Hij wist hoe hij met een vrouw om moest gaan en oefende steeds
meer druk uit op haar tepels door ze onder zijn handpalm heen
en weer te rollen. Zij ervoer deze vrij ruwe massage als uitermate
genotvol. Het was in ieder geval een echte man die met haar
bezig was. Ze verlangde naar de lul van de tweede en eveneens
naar diens handen. Hij moest haar het broekje uittrekken en
aan haar reetje voelen. oh, wat voelde zij zich heet worden
toen de brute Guillaume haar hoofd tegen zijn buik drukte.
Zijn kanon gleed in haar keel en met moeite wist zij zich
te bevrijden. De mannen lachten toen zij begon te kokhalzen.
Nu de mijne, riep Mario, die het lang genoeg had aangezien
en nu ooj wel eens in haar mond wilde. Guillaume maakte plaats
voor hem en hij drukte op zijn beurt zijn grote tampeloeris
tegen de natte lippen van de vrouw. Zij zoende de ballen van
Mario en zoog ze een voor een in haar mond. De andere man
stroopte haar ragdunne broekje van haar achteruitstekende
billen en begon haar kontje te zoenen. Ze hoorde hem hijgen
en snuiven toen hij haar billen uit elkaar trok en zijn neus
in de diepe geul stopte. O, wat een reet, steunde hij. Een
koninklijke reet, wat een geurtje, je zou er zo je lul in
steken en haar van achteren volspuiten, Maril. Hij zoende
en likte haar anus, waar hij bijna niet bij kon komen. De
gravin bewoog haaar hoofd heen en weer, haar lippen streelden
smekkend de hete roede van de man. Hij kermde en stootte met
zijn onderlichaam alsof hij aan het neuken was. Astrid vergat
helmaal wie zij in werkelijkheid was en voelde hoe haar kut
doornat was geworden. Ze genoot van de snuivende man achter
zich en kwam haast klaar toen hij met zijn tongpunt tegen
haar uitlaatje begon te porren. Zij ontspande haar sluitspier
en voelde de tong in zich glippen. Was het zijn pracht-neuker
maar, dacht zij verlangend, maar ook haar kut begon te jeuken
en te branden, evenals haar tepels. Zouden de mannen haar
nog niet willen neuken? Maar nee, dat schenen zij nog niet
van plan te zijn. Mario haalde zijn gezwollen staaf behoedzaam
uit haar mond en zoende haar geil, zijn tong diep in haar
holte. Lekker geil gravinnetje, momplde hij en zoog zich aan
haar vast als een vampier aan zijn prooi. Guillaume trokhem
weg en ging als een baby aan haar borsten zuigen. Zij greep
zijn grote neuker en trok hem genotvol af, in de hoop dat
zij het zaad straks over haar hand zou zien springen. Mario
streelde haar dijen en drukte toen zijn mond op haar kutbult.
Blond hoofdhaar en een zwarte kut, zei hij verrukt. Leg je
poort open dan zal ik je sleufje likken en je kittelaartje
zuigen, mooie dame. Toen zij met gespreide benen voor hem
lag, Guillaume nog steeds aan haar borsten zuigend, keek hij
verrukt naar haar glinsterende mossel en trok de schaamlippen
voorzichtig open, drukte zijn neus in haar kut en zoog zich
aan haar geurige kelk vast. Kreunend sloot ze haar ogen. Ze
voelde de handen van de man over haar lichaam dwalen. Hij
masseerde haar billen en streelde haar klitje met zijn tong.
Ze hoorde de andere kerrel snuiven en zag zijn druipende pik
schokken. Ze trok en zoog, likte en beet, werd gestreeld,
geknepen en geslangen tot haar kut en billen gloeiden. De
lullen prikten in haar kontje, in haar schede en in haar mond
en ogen. Maril spoot zijn zaad brullend over haar tieten en
buik. Toen hij klaar was schreeuwde Guillaume: We verkrachten
de mooie gravin. Hou haar benen vast, dan prik ik haar aan
mijn zwaard! Goddomme, wat een snee heeft die dame, zei Mario
toen hij haar in bedwang hield. Guillaume stortte zich op
haar en boorde zijn enorme lul diep in haar kutje. Ze voelde
hem lekker dik in zich en gaf zich over aan het hete genot
dat zijn stotende pik haar bezorgde. Toe maar, neuk maar,
stoot maar, riep ze. En kijk jij maar toe hoe die vent zijn
lul in me leegspuit, Maril. Dit is de laatste keer dat ik
een pik in me zal voelen spuiten en ik wil alles voelen, ervan
genieten... Mario kreeg opnieuw een stijve en boorde zijn
eikel in haar billegaatje. Hij ging er gemakkelijk in en toen
de vrouw hem voelde stoten kronkelde zij zich in allerlei
bochten, zo heet werd ze van die brute neukers. Het leer kraakte
en geurde, de lullen neukten. Deruwe handen van de bewakers
betastten haar fijngebouwde lichaam aan alle kanten en zij
genoot. Onder andere omstandigheden zou zij dit verafschuwd
hebben, maar dit was haar laatste samenzijn met mannen, ze
schreeuwde het uit van ekstaties genot en kneep de mannen
in hun grove zakken, klauwde met haar lange nagels in hun
vlees en riep de liederlijkste woorden. Het genot groeide
en toen zij klaarkwam voeldezij de ene man in haar kontjespuiten.
Hij gromde en kreunde, greep haar borsten, trok aan de tepels
en perste zich diep in haar anus. De andere man bereikte niet
minder heftig zijn doel. Zijn lul braakte een schier eindeloze
stroom dik en warm zaad in haar schede. Het bruiste er overheen,
liep tussen haar billen, in haar anus... Toe maar, neukgravinnetje,
neuk maar lekker, geniet ervan, het is de laatste keer, fluisterde
Mario en haalde zijn pik uit haar kont. Guillaume neukte door
tot zijn lul helemaal slap was en uit haar kutje gleed, gevolgd
door een grote stroom zaad. Nu verlanten we je, lekker diertje,
zei Mario. Nog een laatste kus voor het sterven. Wat jammer
van zo'n geil vrouwtje... De mannen lieten haar alleen achter,
maar zij voelde zich wonderlijk genoeg niet eenzaam of verdrietig.
En ook niet bang voor hetgeen er nu ging komen. Er werd gebeld.
Astrid opende de deur en keek naar de twee grijzende mannen
op de stoep. Mevrouw, mooie spulletjes kopen? vroeg de ene,
die zij als Mario kende. Nee, dank u. Aan de deurwordt niet
gekocht, zei ze blozend. Als u daar maar geen spijt van krijgt,
mevrouw, zei de tweede man. Nee, vast niet. Als ik u in huis
laat krijg ik er misschien meer spijt van. Maril keek over
haar schouder naar binnen. Alleen thuis? Nee, mijn man is
aanhet werk op zolder. Ach, is het waar? Maar dan kunnen we
ons maar beter even aan meneer voorstellen. Mooi spulletjes
hebben we bij ons. Leer... Dank u! Zij smeet de deur dicht
en rende naar dehuiskamer, waar ze met wild bonkend hart in
haar stoel plofte. Het warende mannen uit haar droom en zij
hield er niet van als bepaalde dromen werkelijkheid werden.
Misschien zou zij haar hoofd nog echt verliezen als zij de
mannen binnenliet! |
|
