|
Jeuk
in de trein
Door
een sprintje te trekken wist ik nog net de op vertrek staande
trein te halen. De volgende zou pas over een half uur gaan
en ik had er weinig trek in om daarop te wachten. Het was
me een drukte van jewelste. Zoals iedere vrijdagmiddag trouwens.
Het leek er weer op dat iedereen het weekend elders in het
land ging doorbrengen. Of ik er nog bij zou kunnen, was een
kwestie van duwen en er voor zorgen dat m’n weekendtas
meekwam. Het balkon van de trein was barstensvol en binnenin
was het al niet veel beter zag ik vanuit m’n benarde
positie. Hydraulisch persten de sluitende treindeuren het
volgepakte treinbalkon nog dichter opeen en de trein vertrok.
De machinist had er kennelijk zin in want de trein zette zich
met een schok in beweging. Ondanks de drukte moest iedereen
zich vastgrijpen aan wat er ook in de buurt was. Gelukkig
kon ik een stang grijpen in m’n onmiddellijke omgeving
terwijl ik excuses mompelde in de richting van m’n meest
naaste medereizigers. Terwijl de trein gang maakte keek ik
wat rond en ontwaarde ik de overige, meestal verveeld kijkende,
passagiers op het balkon.
Vlak
naast me, aan de andere kant van de door mij vastgegrepen
stang, stond een jonge vrouw. Strak voor zich uit kijkend,
neutraal en naar niemand in het bijzonder. Eigenlijk was ze
net zo saai gekleed als de overigen. In het grijs en in haar
geval in een mantelpak met creme-kleurige blouse. Kastanjebruin
haar. Weerbarstig, dat kon je wel zien, maar keurig opgestoken.
Een echte ambtenaar, concludeerde ik uit het vertrekstation
Den Haag HS en haar kleding. Een hoornen bril maakte haar
uiterlijk mogelijk nog strenger. Ik realiseerde mij opeens
dat ik de vrouw stond op te nemen en te bestuderen. Ik zag
dan ook, dat ze veel jonger moest zijn dan ze leek door haar
strenge outfit. Hooguit een jaar of dertig, misschien zelfs
rond de vijfentwintig schatte ik. Ook zag ik dat ze prachtige
groene ogen had die ze jammerlijk camoufleerde met die vreselijke
bril. Eigenlijk was ze best groot bedacht ik. Ongeveer dezelfde
lengte als ik en ik was toch zo’n 1.87 m.
Toen
de trein bij het volgende station vaart minderde en de machinist
niet in staat bleek dit zonder stoten te doen, draaide de
“ambtenaar” haar gezicht een moment in mijn richting.
Het zelfde moment verdronk ik in haar ogen, eigenlijk de mooiste
die ik ooit had gezien. Ze
had me niet langer dan enkele seconden in m’n ogen gekeken,
maar ik was er totaal van in de war. Wat is dit, vroeg ik
me af. Ik voelde bovendien dat ik nota bene had gebloosd.
Iets wat ik sinds m’n schoolbanken onder de knie meende
te hebben. En zij, zij moest die rooie kop van me gezien hebben,
dat kon niet anders. Verbeelde ik het mij, of krulde er een
kleine glimlach rond haar mondhoek. Ik kon het niet nalaten
om regelmatig naar die strenge maar o zo mooie jonge vrouw
tegenover mij te kijken.Tijdens
een van de volgende treinschokken greep haar rechterhand de
stang waaraan ik mij ook vasthield. Haar hand kwam half over
de mijne terecht. Ze keek me aan en lachte. Ik mompelde iets
van “sorry” en schoof m’n hand lager op de
stang. Ik voelde dat ik weer kleurde. “Sorry” had
ik gezegd. Waarom eigenlijk ? Ik had niks gedaan. En ik had
m’n hand teruggetrokken. Teruggetrokken ! Stommeling
dat ik was. Ik voelde haar koele huid nog op m’n hand
leek het. Maar “ze” keek weer neutraal voor zich
uit en aan spijt had ik natuurlijk niks.
Was
de trein meer gaan schokken ? Of leek dat maar zo. Ik voelde
hoe de jonge vrouw door een van de schokken tegen de stang
werd gedrukt. En nog eens. Ik voelde het duidelijk tegen de
rug van m’n hand. Ik realiseerde me opeens dat ik door
het schokken van de trein tot twee keer toe met de rug van
m’n hand haar rechter borst had beroerd. De aanraking
was als in m’n huid gebrand. Nu zou ik niet zo stom zijn
om m’n hand te verplaatsen. Ik deed tenslotte niks, suste
ik m’n geweten dat een strijd was begonnen met m’n
hormoonhuishouding. Een strijd die bij voorbaat verloren zou
blijken te zijn. Dat wist ik wel uit eerdere ervaringen met
m’n explosieve ontvlambaarheid. Opnieuw tastten haar
ogen in een flits mijn gezicht af, een glimlach rond de lippen.
Nu was het mijn beurt om neutraal in de ruimte te kijken en
geen enkele reactie te geven, hoewel m’n hartslag zo’n
20 beats was toegenomen. Voor het eerst was ik blij met de
drukte in de trein en mocht de machinist zoveel schokken als
hij maar wilde.
Het
duurde niet lang voor de volgende schok. Ik voelde gelijk
dat de zijde van haar blouse de haren op m’n handrug
beroerde en als het ware streelde. Niet met een schok of een
ongecontroleerde duw, maar meer als bij een liefkozing. En
langzaam werd die druk opgevoerd. Ik wist niet wat me overkwam.
Dit was niet per ongeluk. Dat kon niet. Opeens
leek het of m’n gehele tastzin in de rug van m’n
hand was in plaats van in m’n vingertoppen. Ik voelde
hoe ze haar volle borst tegen m’n hand drukte. Zachtjes,
maar niet zo maar per ongeluk, nee zich duidelijk bewust van
m’n hand. Ze speelde een spelletje met me, dat kon niet
anders ! Een korte blik bevestigde wat ik voelde. Door de
dunne zijde stof priemden de contouren van haar tepels die
zich fier hadden opgericht en daarmee blijk gaven het spel
net zo opwindend te vinden als ik. Ze keek me aan. Glimlachend,
maar ook enigszins zwoel nu. Brutaal blikte ik terug. Wil
jij spelen ? Nou ik speel wel mee hoor. Zonder mijn blik los
te laten streelde ze met de harde tepel van haar rechter borst
de rug van m’n hand. Ik werd er bloedgeil van en ook
wat onrustig. Zag niemand dan wat er gebeurde ? Kennelijk
niet. Iedereen keek nog net zo verveeld en duf als in het
begin. Nee, dit spelletje was een geil intermezzo tussen haar
en mij.
Alsof
het niet genoeg was, draaide de jonge vrouw zich enigszins.
Eerst dacht ik dat ze er genoeg van had en er mee wilde stoppen.
Jammer, want het spelletje beviel me wel. M’n hart bonkte
als een bezetene en in m’n liezen voelde ik hoe m’n
lul zich met bloed vulde en groeide. Het spelletje bleek echter
niet afgelopen te zijn want ze schoof langzaam en bijna ongemerkt
weer in mijn richting. Nu meer met haar rug naar me toe zag
ik. Ze stond nu half voor me, meer tussen mij en de paal.
Terwijl zij zich met haar rechter hand vasthield, drukte ze
haar borst, nu haar linker, tegen m’n hand. Het leek
wel alsof m’n jongeheer jubelde, want met een laatste
beweging strekte hij zich geheel uit. Keihard gezwollen voelde
ik hoe hij door m’n strakke jeans tegen m’n buik
gevangen werd gehouden. Als er nu niet zo veel mensen zouden
staan, had iedereen kunnen zien dat ik een stijve heb, realiseerde
ik mij. Wat werd ik geil hiervan. En ik werd ook brutaler.
Onzichtbaar voor de overige reizigers draaide ik m’n
hand rond de stang zo, dat ik met de top van m’n wijsvinger
die heerlijke harde tepel kon beroeren en strelen. Aan het
zwellen van haar borsten kon ik zien dan het haar evenmin
koud liet en dat haar adem wat sneller ging. Tot m’n
genoegen zag ik dat ook haar wangen wat meer kleur hadden
gekregen. De lichte blos maakte haar een stuk minder streng
zag ik. Haar parfum ademde ik diep door m’n neus maar
binnen en het bedwelmde me bijna. Het leek wel alsof ik haar
lichaamswarmte voelde stralen. Ook m’n geslacht was zich
erg bewust van de nabijheid van het vrouwenlichaam want het
werd zo mogelijk nog stijver en groter. Ik lette al lang niet
meer op m’n omgeving. Ik was volledig in de ban van de
sensualiteit die deze prachtige vrouw uitstraalde. Opeens
was het alsof ik een elektrische schok kreeg. M’n zo
gespannen zenuwen reageerden als door de bliksem getroffen.
Een lichte aanraking, heel even en heel subtiel, maar de uitwerking
was er niet minder door. Verbeelde ik het me, of was dit waar
? Het was misschien zo, dat haar linker arm voor de oppervlakkige
toeschouwer schijnbaar ongebruikt langs haar lichaam omlaag
hing, maar de toppen van de vingers van die hand hadden zojuist
zijn gulp beroerd. Precies op de plek waarachter m’n
gezwollen lid alles probeerde om vanuit z’n benarde positie
te ontsnappen, streelden duidelijk een paar vingers. Ik kon
het gewoon niet geloven. Midden op het balkon van deze volle
trein werd ik door de meest sexy vrouw van de wereld in m’n
kruis gepakt. In het geniep dat wel, maar voor mij maakte
dat geen verschil. Haar vaardige hand begon m’n lul te
kneden en streelde m’n gulp en alles wat daarachter schuilging.
Dit kon niet goed gaan. Dat begreep ik wel. Met het erotische
spelletje, hadden haar borsten en mijn hormonen hun werk uitstekend
gedaan. Ik stond daar met een stijf lid, eigenlijk helemaal
klaar om z’n werk te laten doen. Een lul die niets anders
wilde dan penetreren en zich pulserend ontdoen van zijn geile
lading. Ik voelde hoe ik elk moment de controle over m’n
kloppende gevaarte kon gaan verliezen. Ik maakte me al lang
niet meer druk of iemand kon zien wat de vrouw in het openbaar
met me deed. M’n grootste zorg was dat ik ging klaarkomen
! Dan kon en mocht natuurlijk niet gebeuren. Ik zou dat niet
geheim kunnen houden. Het zou natuurlijk onmogelijk voor me
zijn om zonder enig geluid of emotie tot m’n hoogtepunt
te komen. Bovendien zou het zichtbaar zijn voor iedereen.
Als m’n jongeheer eenmaal begon te spuiten dan kon hij
er wat van. Ik wist zeker dat de stof van m’n slip en
m’n jeans niet voldoende was om al het spuitende zaad
te absorberen. Krampachtig probeerde ik aan iets anders te
denken. Ik deed dat wel vaker als ik tijdens het vrijen wilde
voorkomen dat ik vroegtijdig klaarkwam. Overigens, meestal
zonder succes, dat wel. Maar ik moest iets proberen. Het kwam
daarbij niet in me op om tegen de vrouw “stop” te
roepen of iets dergelijks. Evenmin om haar hand weg te duwen
of mezelf weg te draaien. Haar knedende en strelende hand
hield mij helemaal in haar macht. Het gelukzalige gevoel van
geiligheid en opwinding verlamde mij totaal. Ik kwam bij het
punt waar het me allemaal te veel werd en het me ook allemaal
niet meer kon schelen. Ik zou met gegrom gaan klaarkomen.
Iedereen zou het horen en iedereen zou het schokken van m’n
onderlichaam zien en begrijpen wat er gebeurde. Ik zou met
een grote natte vlek in m’n broek m’n reis moeten
vervolgen. Het kon me allemaal niks meer verdommen. En juist
op dat moment stopte ze. Ze trok haar hand terug alsof ze
aan m’n scrotum had gevoeld dat ik op springen stond
en ging spuiten en dat wilde voorkomen. Wat ik niet meer voor
mogelijk had gehouden, gebeurde. Nou ja, het gebeurde eigenlijk
niet. Op de een of andere manier lukte het me om m’n
zaadlozing tegen te houden. Ik realiseerde me goed, dat het
op het randje was geweest en algehele schaamte me hierdoor
werd bespaard. Ik wist dat ik een rooie kop had en er verhit
moest uitzien. Zij stond daar alsof er niets aan de hand was.
Ze keek weer voor zicht uit, glimlachend dat wel. Had dat
prachtige wijf soms leedvermaak om hetgeen zij had veroorzaakt
? Het kon bijna niet anders. In Rotterdam moest ik er uit.
Maar toen de trein het CS van Rotterdam binnen donderde wist
ik dat in de trein zou blijven. Bij haar. Ik wist niet waar
ze heen ging, maar ik wist wel dat ik bij haar wilde blijven.
Dicht bij dat prachtige lichaam en die heerlijke brutale strelende
handen. Het kon me niet schelen dat ik maar een kaartje had
voor Rotterdam en dat ik daarna zwart zou reizen, met alle
risico’s van dien. Zoals de machinist de trein had gereden
zo stopt hij ook in het station. Vele mensen verdrongen zich
naar de openende deuren en baanden zich een weg naar buiten.
Enkele ogenblikken was het iets minder druk op het balkon
en konden de achterblijvende passagiers zich wat bewegen.
Mijn “vriendin” maakte daarvan dankbaar gebruik
en manoeuvreerde zich in de richting van een klapstoeltje
wat zojuist vrijgekomen was. Niemand belette dat haar en ze
ging er zitten. Ik begreep wel dat ik moest zorgen dat ik
een beetje in haar buurt moest blijven en schuifelde vlug
in haar richting en ging breeduit vlag voor haar staan in
het uiterste hoekje van het balkon. Dringend en mopperend
stapten de nieuwe reizigers in de overvolle trein, maar ik
liet me niet opzij dringen en kreeg het voor elkaar om vlak
voor haar te blijven staan. Ik voelde hoe m’n benen haar
knieën raakte en zag dat ze iets ruimte voor me maakte
door haar benen iets opzij te draaien. Stijf met m’n
benen tegen de buitenkant van haar dijen bleef ik staan, mij
meer dan bewust van haar heerlijke aanwezigheid, nu nog dichterbij.
Ik kon haar parfum nu nog beter ruiken en voelde dat m’n
erectie weer toenam, terug naar z’n vorige glorie en
brutaliteit. Opnieuw werden de passagiers bijeen gedrukt door
de zich sluitende deuren en weer zette de trein zich schokkend
in beweging. Waarheen zou ze gaan. De trein ging helemaal
naar Venlo en het duurde nog wel even voordat ze daar zouden
aankomen, bedacht ik Een ding was voor mij duidelijk; ik moest
bij haar blijven, zo lang en zo dicht mogelijk. Voorzichtig
keek ik naar haar gezicht vlak onder mij. Alsof ze het merkte
keek ze omhoog, mij recht aan en hield m’n blik vast.
Ze glimlachte nog steeds en in haar zwoele ogen meende ik
iets van ondeugd te zien komen. Terwijl ze mij bleef aankijken
schoof ze haar hand tussen de opening van m’n loshangende
regenjas, genietend van de schrikreactie die ongetwijfeld
op mijn gezicht zichtbaar moet zijn geworden. Nu schrok ik
toch echt. Dit kon niet en ik vroeg mezelf zelfs af of ik
dit wel wilde, want ik voelde hoe ze de rits van m’n
gulp langzaam omlaag trok. Wat ging ze in hemelsnaam doen
? Dit werd echt te gek, dat kon ze niet maken. Als verlamd
bleef ik echter staan en deed niets om haar tegen te houden.
Verwarring troef. Aan de ene kant het kleine beetje verstand
wat me nog restte en een beroep deed op hetgeen gebruikelijk
was voor de gemiddelde student in een trein, en aan de andere
kant m’n groeiende begeerte en de lichte vorm van waanzin
die zo eigen is aan geilheid, speciaal bij nog niet geheel
volwassen jonge mannen met een libido zo groot als een flatgebouw.
Een verloren strijd wist ik eigenlijk al. Ik liet haar begaan
en merkte dat junior zich weer in z’n volle lengte had
opgericht, klaar voor de dingen die naar zijn verwachting
komen gingen. Ik voelde hoe haar vingers voorzichtig maar
vaardig mijn gulp hadden geopend en hoe ze zich bij mij naar
binnen werkten. Ze begonnen een zoektocht wat niet echt een
zoektocht hoefde te zijn, want ze vonden en omvatten onmiddellijk
waarnaar ze kennelijk hadden gezocht. Slechts de dunne stof
van m’n slip scheidde m’n stijve hunkerende lul
nog van haar hand. Haar vingers kneedde korte tijd m’n
stijve paal en vonden al vlug m’n ballen waarmee ze zacht
begon te spelen. Oh, wat een heerlijkheid en genot. Ze weet
verdomme verrekte goed wat ze doet, bedacht ik genietend van
haar vaardige handen aan m’n al weer steigerende fallus.
Ze vond boven de rand van m’n slip de bovenkant van m’n
stijve stamper en m’n gezwollen eikel. Speels kneep ze
er in en met moeite kon ik voorkomen dat ik een kreet slaakte.
Vervolgens omvatten de koele vingers m’n lul en trok
die ik een handige beweging door m’n openstaande gulp,
buiten m’n broek. Ik schrok hier opnieuw van, hoewel
ik wist dat m’n regenjas ervoor zorgde dat niemand kon
zien wat er gebeurde. Met twee handen omvatte ze m’n
kolos en schoof tergend langzaam de huid rond de stijve paal
naar achteren, zodat de gespannen eikel helemaal vrij kwam.
Het volgende moment voelde ik hoe twee vochtige lippen zich
tegen die eikel plaatsten en een zich openende mond. Met beide
handen rond m’n lul nam ze m’n eikel in haar mond
en werkte die zo ver mogelijk naar binnen. Ik voelde hoe haar
tong zich bezig ging houden met de gevangen prooi. Nu wist
ik zeker dat ik ging klaarkomen. In haar mond, dat was wel
duidelijk en ik zou er wel voor zorgen dat ze alles naar binnen
kreeg dacht ik min of meer wraakachtig. Ik voelde hoe het
sperma zich ging verzamelen om zo vlug mogelijk naar buiten
te kunnen spuiten. Ik kon niet nalaten om licht neukende bewegingen
in haar mond te maken. Opnieuw kon het me allemaal niet meer
schelen. Ik zou gaan klaarkomen en iedereen zou het horen
en zien. Het maakte allemaal niks meer uit. Ik had niet gemerkt
dat de trein het station van Dordrecht was binnengereden en
vervolgens stopte. Hetzelfde moment trok ze m’n lul uit
haar mond en liet die los. Met een “sorry” stond
ze op en baande zich langs mij een weg naar buiten, de trein
uit. Ze liet mij verbouwereerd achter. Met een stijve lul
uit m’n broek stekend kon ik geen kant op. Dit zou me
toch niet gebeuren. De bits liet me toch niet zomaar in de
steek ? Dat zou ze me niet flikken besloot ik. M’n trots
was nog te groot om zomaar en ongemerkt weg te frommelen in
m’n strakke jeans en ik besloot daarom dan ook zo snel
mogelijk m’n regenjas dicht te knopen en haar achterna
te gaan. Ze mocht niet ontsnappen de slet. Pijpen betekent
ook neuken vond ik. En dat wilde ik gaan waarmaken. Juist
toen de deuren zich wilden gaan sluiten voor vertrekt wist
ik mij met weekendtas en al naar buiten te wringen. Ik zag
haar enkele tientalle meters voor mij, in de massa zich een
weg banen in de richting van de trappen naar het tunneltje
onder het station. Zo vlug de menigte het toeliet liep ik
dezelfde richting. Dit was geen spel meer vond ik, dit was
oorlog. Ik moest haar inhalen. Eenmaal in het tunneltje zag
ik haar nergens meer. Waar was ze gebleven ? Welke kant was
ze opgegaan ? Voorzijde of achterkant ? Ik gokte op de hoofduitgang
en drong mezelf naar buiten. Daar aangekomen zag ik niemand
die zelfs maar op haar leek. Verdomme, ik ging haar kwijtraken
realiseerde ik mij, op naar de achterkant van het station
! Juist op het moment dat ik weer het station wilde binnengaan,
hoorde ik vlak achter mij een stem. Ik had ze nog niet horen
praten, maar ik wist gelijk dat zij het was. Een zachte, zangerige
zwoele stem, precies bij haar passend vond ik. “Wil je
een lift ?” vroeg ze. Ik draaide me om en daar stond
ze, breeduit lachend nu. Haar gezicht straalde en haar ogen
flonkerden. Haar zware borsten staken brutaal uit het jasje
van het mantelpak, de contouren van de tepels duidelijk zichtbaar.
Voor het eerst zag ik dat bij het mantelpakje een korte strakke
rok hoorde en dat twee prachtige lange benen het feest compleet
maakten. Terwijl zij, zonder mijn antwoord af te wachten,
in de richting van het nabij gelegen parkeerterrein stapte,
genoot ik van de aanblik van haar billen en benen. Haar rok
was duidelijk iets te kort en iets te strak voor het mooi
zou mijn moeder hebben gezegd. Maar ik vond de lijn van haar
heupen, billen en benen om van te watertanden. Ze liep regelrecht
naar een zwarte Alfa Romeo en opende op afstand de portieren
met een korte piep. Ik zette m’n weekendtas op de achterbank
en stapte in, naast haar. Ik bedacht dat wij niet eens van
elkaar wisten hoe we heten. Ik begon met: “Ik ben Ralf”
en hoorde hetzelfde moment hoe stom dat klonk. Ze draaide
zich een kwartslag naar me toe en zei: “Zo, ben jij Ralf.
Nu Ralf zullen we dan eerst maar eens even afmaken waaraan
we waren begonnen?” Ze greep daarbij naar de knopen van
m’n regenjas en opende die. Ze keek niet eens vreemd
toen ze zag dat m’n gulp nog open was en dat daaruit
een half harde lul stak. Ze stak er een hand er naar uit en
met haar andere hand maakte ze heel vaardig m’n riem
en de knoop van m’n jeans los. Ze boog zich naar me toe
en haar twee handen omsloten m’n al zoveel geplaagde
mannelijkheid. Die had weinig aanmoediging nodig want hij
melde zich gelijk in al z’n glorie. Het volgende moment
sloten haar lippen zich rond m’n stijve pik en begon
haar tong in haar mond en haar handen daarbuiten in samenwerking
een spel met de tot maximale grootte gegroeide lul. Ik had
door het avontuur in de trein alle schroom verloren, want
ik leunde achterover en liet haar met gesloten ogen begaan.
Gelukzaligheid en geilheid brachten me tot ongekende hoogten.
Toen haar tong langs m’n zak ging en heel even in de
buurt van m’n anusgaatje likte, sidderde ik. M’n
lul begon te schokken en ik wist dat ik ging klaarkomen. Zij
wist het kennelijk ook want ze zoog de staaf zo mogelijk nog
dieper, tot aan de kloten, naar binnen. Ik gooide alle remmen
los. Ik gromde en schokte en voelde hoe mijn pulserende lul
zich spuitend begon te ontdoen van z’n lading. Ze zoog
al wat ze kon het zaad naar binnen, daarbij met haar lippen
de lul melkend. Het voelde als een explosie en ik schreeuwde
het dan ook uit. Hoewel ze het meeste binnen had gekregen
en had doorgeslikt zaten rond haar mond enkele dikke klodders
van m’n geil. Nadat ze mij wat papieren zakdoekjes had
gegeven en ook zelf haar gezicht had schoongeveegd, lachte
ze hardop, kuste me vluchtig op het puntje van m’n neus
en zei: “Zo jochie, nu is de ergste druk wel van de ketel
hè ?” Ik kon niets anders verzinnen dan schaapachtig
“Ja” te antwoorden. Even later startte ze de auto
en reed ze naar haar woning, net buiten de gemeentegrens.
Daar heb ik met haar het weekend doorgebracht. Maar hoe dat
is verlopen, is een ander verhaal !
|
